klimatyzacja wentylacja

Pozniej gdy Japonia zaczela bic reszte swiata na glowe szybko zaczelo wychodzic ze USA i Europa Zachodnia zostaly daleko w tyle. I wowczas narodzila sie nowa era: zastepowania robotow pracownikami w Trzecim Swiecie. Firmy zarowno amerykanskie jak i japonskie szybko policzyly ze Chinczyk jest tanszy od robota.”

Nie wiem skad Pan bierze te rewelacje. Chyba z palca. Byl Pan w amerykanskie jfabryce samochodow? Jeszcze 20 lat temu bylo tam 5 tysiecy pracownikow. Dis jest 150. Dogladajacych roboty. W fabryce elektronicznej wiele rzeczy nie da sie zrobic „rencamy”. Nawet chinskimi. Potzrebna za duza precyzja, czystosc i powtarzalność. automaty Narrative Science pobierają dane od spółek, które wykorzystują automaty do obstawiania notowań na podstawie analiz napisanych przez automaty Narrative Science.”

Proszę mi wybaczyć rdzewiejącą wiedzę, ale przypominając sobie resztki politechnicznych wiadomości, czy przypadkiem nie jest rolą tzw. „adaptujących się/inteligentnych?” filtrów eliminowanie sprzężenia zwrotnego, z jakiego dowcipkuje sobie cytowany przez Gospodarza autor?

Bez takiego filtra koncertowanie na scenie z użyciem wzmacniaczy wielkiej mocy, głośników i mikrofonów położonych względnie blisko siebie produkowało by straszne wycie w głośnikach. Należy najpierw odróżnić oryginalny sygnał od sygnału sprzężenia zwrotnego. Dźwięk (np. gitary) wyemitowany przez wzmacniacz+głośnik od dźwięku tejże gitary wracającego do wzmacniacza za pośrednictwem mikrofonu solisty. Zresztą aparaty słuchowe też maja często funkcje eliminujące czy korygujące echo lub pogłos.

Tak więc nie wydaje mi się, aby opisane „inforamcyjne sprzężenie zwrotne” mogło pozostać niezauważonym. W każdym razie algorytmy i realnie zrealizowane układy już mamy.  Zapewne większość czynności prasowych da się łatwo zautomatyzować. Na pierwszy ogień pójdą komentarze polityczne, operują kilkoma od lat nie zmieniającymi sie tematami i standardowym zestawem poglądów na te tematy – czytałem kiedyś „Słowo jest cieniem czynu” (wybór publicystyki i listów z czasów rzymskich), bez trudu moznaby je dzis zamieścić w dyskusji np. o przyroście naturalnym czy prawach kobiet. Wystarczy zmienic nazwiska.

Prawdziwym wyzwaniem będzie zautomatyzowanie literatury. Marksiści twierdzili co prawda, że ilość przechodzi w jakość i że jeśli dużo małp dostanie maszyny do pisania i odpowiednio dużo czasu, to wystukaja w końcu dzieła Szkspira.

Ktoś potraktował ich poważnie, bo ponoć przeprowadzono taki eksperyment – wynik był słaby. Małpy z nieznanych przyczyn nadużywały klawisza „S” a po pewnym czasie narobiły na klawiaturę i sobie poszły.

Są więc prawdopodobnie obszary ludzkiego umysłu trudne do spenetrowania przez maszyny – pisze o tym min. R. Penrose w „Nowych szatach cesarza”.  Nie zapominajmy o tabunach programistów i administratorów, którzy muszą pracować, żeby te „automatyczne” narzędzia mogły działać. Pracy m.in. dziennikarzom nie zabierają roboty, tylko programiści, którzy po to się kształcili, żeby programować. Nie można mieć jednocześnie armii ludzi potrafiących automatyzować różne działania i armii ludzi potrafiących ręcznie wykonywać pracę dającą się zautomatyzować. Albo-albo. (Inna sprawa, że wcale nie uważam roboty dziennikarskiej za taką, którą automatyzować warto/należy.) „To, co napisałem wcześniej było scenariuszem pesymistycznym, mobilizującym. Bardziej prawdopodobny jest scenariusz optymistyczny. Nie zgnuśniejemy, bo super automaty zbudują nam super urządzenia ćwiczące i podnoszące naszą sprawność intelektualną i fizyczną”

Zacznijmy od zaburzenia jakim jest klimatyzacja Warszawa przepełnienie oddzielacza cieczy układu chłodniczego pompowego i klimatyzacji. Do przepełnienia takiego może dochodzić głównie w następujących przypadkach:
a) gdy zainstalowany oddzielacz jest zbyt mały - przyczyną tego może być błędne jego zaprojektowanie lub błąd w doborze i dostawie,
b) gdy do istniejącego układu chłodniczego pompowego dostawia się dodatkowe parowniki obsługujące nowo dobudowane komory chłodnicze lub zamrażalnie, klimatyzacja.

Rys. 1. Recyrkulacyjny układ chłodniczy pompowy dostosowany do przetłaczania nadmiaru gromadzącej się w oddzielaczu cieczy do zbiornika cieczy ze skraplacza. Należy zauważyć, że rysunki 1A i 1B różnią się jedynie szczegółami uwidocznionymi po ich lewej stronie: 1 - oddzielacz cieczy dopływającej przewodem 0 wraz z parą z parowników; 01 - przewód dopływu cieczy ze skraplacza wyposażony w zawór elektromagnetyczny a oraz zawór rozprężny b; 2, 02, 3 - regulator pływakowy poziomu cieczy w oddzielaczu (2 - zainstalowany nieco poniżej poziomu maksymalnego, 02 - zainstalowany nieco powyżej poziomu minimalnego, 3 - zainstalowany na poziomie minimalnym); 4 - spust oleju, 5 - pompa recyrkulacyjna (z jej strony tłocznej ciecz odpływa również do pojemnika 13); 6 - odpływ cieczy do parowników; 7 - odpływ oddzielonej pary suchej do sprężarek; C - poziomowskaz; 8 - przewód tłoczny zawarty pomiędzy sprężarkami wysokiego (drugiego) stopnia i skraplaczem; 9 - dopływ sprężonej pary przegrzanej do zaworu trójdrożnego 10 i pojemnika 13, 11 - zawór elektromagnetyczny z filtrem na wlocie i zaworem zwrotnym na wylocie; 12 - ręczny zawór rozprężny; 13 - pojemnik do przetłaczania cieczy do zbiornika cieczy ze skraplacza; 14 - zawór zwrotny; 15 - odpływ wytłaczanej cieczy do zbiornika cieczy ze skraplacza; 16 (rys. 1B) - zawór elektromagnetyczny podwyższający ciśnienie pary w stanie jego zamknięcia przez regulator 2 zainstalowany tuż pod poziomem maksymalnym (lokalizacja ta umożliwia unikniecie włączania się sygnału alarmowego; po zamknięciu zaworu 16 ciśnienie w przewodzie tłocznym wzrasta o około 0,5 bar - przy zamkniętym zaworze 10); 17 - przewód upustowy resztek pary z pojemnika 13 pozostającej tam po przetłoczeniu cieczy i zamknięciu trójdrożnego zaworu 10 na linii przepływowej 9-13 i jego otwarciu na linii13-17; 18 (rys. 1A) - pompa przetłaczająca ciecz przez przewód 15 do zbiornika cieczy ze skraplacza

W obu powyższych przypadkach tyleż dobrym, co kosztownym rozwiązaniem jest wymiana oddzielacza cieczy na większy. W przypadku b) nadmiar w dopływie ciekłego czynnika chłodniczego z parowników do zbyt małego oddzielacza szczególnie nasila się podczas odszraniania parowników. Poziom cieczy w oddzielaczu zaczyna wtedy szybko się podnosić i zagrażać przepełnieniem, zalaniem sprężarek klimatyzacji i ich rozbiciem ze wszystkimi tego następstwami - z wybuchem amoniaku włącznie. Przy najwyższym dopuszczalnym poziomie cieczy włącza się bezustannie system alarmowy i zachodzi konieczność bardzo częstego wyłączania instalacji klimatyzacji z ruchu, dezorganizującego pracę całego obiektu. Istnieje kilka metod skutecznego rozwiązania takiego problemu.
Innym ważnym zaburzeniem w pracy układu pompowego może być kawitacja ciekłego czynnika w pompach recyrkulacyjnych. Ogólny przypadek takiej kawitacji cieczy omówiony jest w dostępnej literaturze. Tutaj rozpatrzony zostanie jedynie przypadek szczególny kawitacji w pompach recyrkulacyjnych w dwutemperaturowych, dwustopniowych pompowych układach chłodniczych, w których chłodnica międzystopniowa służy jednocześnie jako oddzielacz cieczy układu pompowego, a także jako ochładzacz sprężonej pary przegrzanej dopływającej ze strony tłocznej sprężarek pierwszego stopnia.

Dzisiejsze rury schodzące z linii produkcyjnych są fabrycznie czyste, mają dopuszczenia sanitarne do kontaktu z wodą pitną i tylko od kultury ich transportu i montażu na budowie zależy jak długo i bezawaryjnie będą pracowały w gotowym budynku, ku zadowoleniu  inwestora, który decydując się na droższe instalacje zapewnia sobie bezawaryjną i bezpieczną eksploatację na długie lata.
Takie same, a nawet większe wymagania muszą spełniać rury chłodnicze. Do niedawna przyjmowano, że do instalacji freonowych nadają się rury miedziane instalacyjne produkowane wg normy EN 1057 z miedzi odtlenionej fosforem w gatunku dawniej oznaczanej SF-Cu a dzisiaj CU-DHP.
Od prawie czterech lat zmieniono wymagania odnośnie rur dla chłodnictwa w związku z wprowadzeniem nowej normy EN 12 735-1 (która zastąpiła na Zachodzie normę DIN 8905 oraz ATSM B 280). Wymagania tej normy narzucają bardzo wysoki stopień czystości wnętrza rur i stan zupełnego braku wilgoci. Takie wymogi powodują konieczność każdorazowego korkowania końców rur, aby zapobiec dostępowi zanieczyszczeń czy też wilgoci. Rury są zaślepiane fabrycznie i powinny takie pozostać po każdym obcięciu ze zwoju czy sztangi.
Postać handlowa tych rur to stan twardy w sztangach po 5 mb lub miękki w kręgach 25 mb.
Rury chłodnicze wykonywane są w systemie wymiarów metrycznych oraz calowych i oznaczane co ok. 1 mb napisami identyfikującymi np. FRIGOTEC BMA 16×1 EN 12 735-1 07/01, co kolejno oznacza typ rury, producenta, średnicę zewnętrzną x grubość ścianki, norma wg której jest ona produkowana oraz identyfikator czasu produkcji – rok/kwartał.
Z uwagi na specyfikę i konieczność ochrony czystości rur dla chłodnictwa każda paczka rur twardych i każdy zwój rury miękkiej jest pakowany w karton, w którym powinien pozostać aż do chwili wykorzystania ostatniego kawałka.
Rury produkowane wg tej normy znajdują zastosowanie w instalacjach do przesyłania gazów technicznych, w urządzeniach chłodniczych oraz wymiennikach ciepła

Rury miedziane w wykonaniu do budowy urządzeń chłodniczych i klimatyzacji , szczególnie wymienników ciepła, posiadają specjalną budowę. Często na zewnętrznej powierzchni pojawiają się gęste użebrowania, a we wnętrzu rury rdzeń z wielodrożnego aluminium dla zwiększenia oddawania ciepła z czynnika przez ścianki. Rury te mają z reguły cieńsze ścianki, ale wykonane są z dodatkowymi wymaganiami odnośnie struktury i składu metalu. Takie rury spełniają wymogi normy PN-EN 12735-2.
Miedziane rury chłodnicze znajdują zastosowanie do prawie wszystkich czynników chłodniczych i ich mieszanin. I tak miedź może współpracować z czynnikami takimi jak:
● HCFC (R22 obecnie już wycofany z uwagi na wpływ na środowisko),
● HFC (R134a, R404a, R407a),
● HC (propan R290 lub butan R600), a także warunkowo można stosować miedziane rury dla czynników w stanie wyłącznie suchym,
● dwutlenek siarki R 764 oraz dwutlenek węgla R744.

Miedziane rury nie są zalecane w instalacjach zawierających amoniak R717. W stanie suchym amoniak nie jest groźny dla miedzi, ale nawet małe domieszki wilgoci, czy też tlenu mogą spowodować błyskawiczną reakcję korozyjną w stosunku do miedzi i jej stopów. Nierzadko zdarza się w praktyce, że instalacje z amoniakiem stają się zawilgocone.
W obiegach chłodzenia pośredniego, gdzie czynnikiem jest woda, glikole czy roztwory alkoholi należy używać rur wykonanych wg normy PN-EN 1057 czyli instalacyjnych.
Należy unikać stosowania rur miedzianych tam, gdzie czynnikiem chłodzącym są natlenione roztwory chlorków sodu lub wapna, szczególnie gdy zanieczyszczone są jednocześnie dwutlenkiem węgla, gdyż wtedy wykazują silne działanie korozyjne z miedzią. Ratunkiem jest wtedy zastosowanie inhibitorów korozji typu chromian potasu, który stabilizuje alkaiczny odczyn solanki na poziomie Ph 7,0-8,2.

Szacuje się, że w roku 2000 na świecie działało około 240 milionów stacjonarnych instalacji klimatyzacyjnych oraz 380 milionów instalacji klimatyzacyjnych zamontowanych w środkach transportu. Obserwowany jest przy tym w ciągu ostatnich lat dynamiczny wzrost powierzchni klimatyzowanej na świecie. Obecnie średnie nasycenie powierzchni klimatyzowanej pomieszczeń w krajach Unii Europejskiej wynosi około 0,2 m²/mieszkańca i jest najwyższe w Hiszpanii, gdzie wynosi ono blisko 0,6 m²/mieszkańca, a najniższe w Danii (poniżej 0,1 m²/mieszkańca). Prognozuje się dalszy rozwój instalacji klimatyzacyjnych w Krajach Unii Europejskiej, zgodnie z wykresem przedstawionym na rysunku 1.

Ziębiarki absorpcyjne w zastosowaniach
Obniżenie wskaźnika TEWI można uzyskać poprzez wykorzystanie ciepła odpadowego do realizacji obiegów sorpcyjnych jedno-, a w razie konieczności i dwustopniowych. Efekt pozytywny energetycznie wynika stąd, że ciepło odpadowe wykorzystywane do napędu ziębiarki nie wpływa ujemnie na zmianę warunków ekologicznych ponieważ nie powiększa wartości TEWI, natomiast generuje w sposób proekologiczny użyteczny efekt ziębienia.
Do najczęściej stosowanych roztworów należą: wodny roztwór amoniaku i wodny roztwór bromku litu (do temperatur powyżej 0oc). Różnice między urządzeniami na roztwór wodny bromku litu (tzw. bromolitowe), a urządzeniami na roztwór wodny amoniaku (tzw. wodno.amoniakalne) można w uproszczeniu scharakteryzować następująco. W ziębiarkach wodno-amoniakalnych woda odgrywa rolę absorbenta, a amoniak jest czynnikiem ziębniczym. W urządzeniach bromolitowych, natomiast woda jest czynnikiem ziębniczym, a bromek litu - absorbentem. Ponieważ bromek litu (Li Br) jest solą, nie odparowuje i praktycznie nie występuje jego ciśnienie cząstkowe w parze, zatem desorber (warnik) opuszcza czysta para wodna, która nie wymaga procesu rektyfikacji. W ziębiarkach absorpcyjnych z roztworem wodnym amoniaku o ciśnieniach jak w ziębiarkach sprężarkowych istnieje możliwość uzyskania, odpowiednio niskich do potrzeb (ujemnych) temperatur oziębiania, a przy tym ani woda ani amoniak nie są uważane za destrukcyjne dla warstwy ozonowej Ziemi. Amoniak jest związkiem toksycznym i w większych stężeniach może zagrażać zdrowiu ludzkiemu, a ponadto jest zaliczany do substancji palnych. Jednak fakt, że wewnątrz instalacji absorpcyjnej amoniak znajduje się w znacznej części rozcieńczony w wodzie, jego szkodliwość w razie rozszczelnienia instalacji można uznać za niezagrażającą bezpieczeństwu. Te opinie uznaje się za uzasadnione, szczególnie po zastosowaniu odpowiednich metod zabezpieczeń, takich jak małe napełnienia amoniakiem, zastosowanie systemów ziębienia pośredniego, doskonale rozwiniętych systemów ostrzegania o stężeniu amoniaku w powietrzu. Powyższe względy i doskonała wyczuwalność amoniaku powonieniem w stężeniu dalekim od szkodliwego, sprawiają, że amoniak jest traktowany coraz powszechniej jako nieszkodliwy we wszelkich zastosowaniach instalacyjnych uzdatniania powietrza, po odpowiednim wspomaganiu zabezpieczeniami.

Obiekty klimatyzowane charakteryzują się znaczącymi wahaniami zysków ciepła w ciągu doby. Niezbędną moc ziębienia określa się na podstawie maksimum obliczeniowych zysków ciepła. Wykorzystanie zakumulowanego zimna np. w lodzie umożliwia zmniejszenie chwilowej wydajności ziębienia i dzięki temu zmniejszenie kosztu inwestycyjnego ziębiarki. Chwilowe nadwyżki zapotrzebowania na zimno pokrywane są z zasobników. Podstawową korzyścią ekonomiczną w ziębiarkach sprężarkowych z akumulacją zimna jest znacznie niższy koszt energii elektrycznej w godzinach pozaszczytowych oraz niższy koszt związany ze zmniejszoną wielkością agregatu ziębniczego.

Systemy z akumulacją zimna mogą współpracować również z ziębiarkami absorpcyjnymi. Ziębiarka absorpcyjna z roztworem wodnym bromku litu zapewniająca temperaturę powyżej 0oc jest obecnie dominującym układem stosowanym w klimatyzacji komfortowej, ale nie nadającym się do akumulacji w lodzie. Alternatywnym rozwiązaniem, które powinno być częściej wykorzystywane w instalacjach klimatyzacyjnych, przemysłowych, a także w instalacjach klimatyzacji komfortu są ziębiarki absorpcyjne amoniakalne. Ich zaletą, w porównaniu z ziębiarkami bromolitowymi, jest możliwość uzyskiwania ujemnych temperatur odparowania, a przez to możliwość stosowania akumulacji zimna w lodzie. Jednym ze sposobów akumulacji jest np. wytwarzanie ”zawiesiny lodowej” w cieczy (tzw. ice slurry).
W porównaniu z ziębiarką bromolitową można wymienić następujące korzyści w zastosowaniu ziębiarek amoniakalnych:  temperatura czynnika pośredniczącego (zawiesiny lodowej) może wynosić 0oc, a przy zastosowaniu odpowiednich mieszanin nawet być nizszaj, czego nie można uzyskać w ziębiarce bromolitowej,  strumień masowy (i objętościowy) zawiesiny lodowej może być wielokrotnie mniejszy (przy takiej samej wydajności ziębienia) z powodu ”ciepła utajonego” topnienia lodu wielokrotnie większego od właściwej pojemności cieplnej cp wody, wykorzystywanej w ziębiarce bromolitowej, przy zmianie jej temperatury podczas przejmowania ciepła,  pole powierzchni oziębiacza powietrza (chłodnicy powietrza w centrali klimatyzacyjnej) może być mniejsze dzięki stałej temperaturze zawiesiny lodów

• Moc chłodnicza nominalna :  2.60 - 4.20 kW
• Moc grzewcza nominalna :    3.50 - 5.20 kW
• Dwa wentylatory
• Możliwość montażu we wnęce
• Prosta i elegancka kontrukcja
• Poziom hałasu – 22 dB(A)

• Tryb pracy: auto, chłodzenie, grzanie, osuszanie, wentylacja
• Dwa wentylatory idealnie rozprowadzające powietrze po pomieszczeniu
• Możliwość wyłączenia dolnego wentylatora(ręcznie lub automatycznie)
• Konstrukcja urządzenia umożliwia montaż pod standardowym oknem
• Wąska obudowa pozwala zainstalować jednostkę we wnęce
• Estetyczna obudowa
• Energooszczędna technologia DC Inwerter V-PAM
• Bardzo niski poziom hałasu
• Możliwość pracy w niskich temperaturach zewnętrznych

• pokoje mieszkalne, hotelowe, salony, domy mieszkaln
• pomieszczenia biurowe, gabinety, sale konferencyjne
• obiekty użyteczności publicznej i administracji
• gabinety lekarskie, dentystyczne

Gdy słyszymy hasło wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła możemy się spodziewać, że w zdecydowanej większości przypadków mowa jest o wentylacji z odzyskiem ciepła. Czyli o centrali wentylacyjnej wyposażonej w rekuperator i wentylatory, oraz o systemie przewodów wentylacyjnych, które rozprowadzają świeże powietrze po domu i transportują do centrali powietrze zużyte.

Ale zrównoważona  wentylacja mechaniczna małych urządzeń, służących do wentylacji pojedynczych pomieszczeń. I nawet tego typu urządzenia mogą być wyposażone w wymiennik pozwalający na odzysk ciepła.
. To konkretne urządzenie wizualnie nie różni się niczym od zwykłego klimatyzatora, można go wręcz z klimatyzatorem pomylić:

Rekuperator  VL-100U-E po zamontowaniu pod sufitem w domu jednorodzinnym. Co ciekawe, urządzenie podłączone jest do sieci za pośrednictwem programowalnego włącznika czasowego, czyli włącza się ono samoczynnie.

To konkretnie urządzenie posiada dwa tryby pracy z wydajnością odpowiednio 65 i 105 m³/h wymienianego powietrza. W zależności od trybu pracy, wentylator zużywa 23 lub 26W prądu, a krzyżowy wymiennik ciepła zapewnia sprawność odzysku ciepła wynoszącą 77% lub 70%.

W domu jednorodzinnym trudno mi wymyślić zastosowanie dla takiego rekuperatora. W końcu on obsługuje tylko jedno pomieszczenie, tj. dostarcza do niego powietrze świeże, jednocześnie usuwając z niego tę samą ilość powietrza. W domach jednorodzinnych zaś do innych pomieszczeń dostarczamy świeże powietrze (do salonu i sypialni) a z innych pomieszczeń to powietrze usuwany (z wilgotnych łazienek i kuchni).

Inaczej wygląda sprawa w pomieszczeniach w rodzaju kotłowni czy garażu. Ale tam nie przebywa się stale, więc znów nie bardzo widzę sens na zastosowanie takiego rekuperatora.

To już lepiej zrobić mały układ wentylacji mechanicznej łączący choćby dwa pomieszczenia, np. pokój i kuchnię (albo salon z aneksem kuchennym). Wtedy taki mały układ mógłby być podłączony do kuchennego okapu i usuwać uciążliwe zapachy z kuchni jednocześnie nawiewając do pokoju świeże, suche i wstępnie podgrzane powietrze. Regulator VRS stosowany jest w systemach wentylacji i klimatyzacji do stałej  regulacji przepływu powietrza. Dostarcza stałą, pożądaną objętość powietrza bez konieczności równoważenia instalacji. Stanowi niezależny element regulacyjny pracujący  w  funkcji  nawiewu  bądź  wywiewu  w  systemach wentylacji wysoko- lub niskociśnieniowych. Stosowany jest do klimatyzacji i wentylacji w pomieszczeniach użyteczności publicznej , biurach, pomieszczeniach przemysłowych

DZIAŁANIE
Regulator  pracuje  niezawodnie  od  minimalnej  różnicy  ciśnień, zależnej od prędkości powietrza do maksymalnej różnicy ciśnień równej 1000 Pa. Temperatura  pracy  urządzenia  od  -30°C  do  +100°C.  Istnieje możliwość wykonania wersji odpornej na  temperaturę nawet do +300°C. Regulator wyposażony jest w element do nastawy ręcznej, dzięki któremu można dokonać nastawy wielkości przepływu. Tolerancja  dokładności  ustawienia  natężenia  przepływu  wynosi 10%. Jeśli jednak prędkość powietrza jest mniejsza niż 4 m/s lub regulator zamocowany jest w pozycji poziomej, zmiany tolerancji mogą być wyższe. Ponadto zmiany tolerancji mogą być wyższe w przypadku zwężeń bądź łuków. Regulator może być nastawiany za pomocą siłownika elektrycznego, pneumatycznego bądź mechanicznego. Nastawy mogą być dokonywane fabrycznie bądź bezpośrednio na miejscu budowy (wersja mechaniczna). Zalecana prędkość przepływu od 2,7 do 4,5 m/s.

MATERIAŁ
Obudowa  regulatora  wykonana  jest  z  blachy  ocynkowanej, spawanej  laserowo.  Posiada  ona  odpowiednio  dopasowane króćce przyłącze wyposażone w gumowe uszczelki. System ten pozwala  na  łatwą  instalację  i  zapewnia  dokładną  szczelność. Klapa  regulacyjna  umocowana  jest  na  teflonowych  łożyskach, jest ona dokładnie  zrównoważona  i posiada element  tłumiący, który  zapobiega  jej  drżeniom.  W  wersjach  niestandardowych regulator  może  wykonany  być  z  blachy  nierdzewnej  bądź ocynkowanej  lakierowanej.  Ponadto  może  być  wyposażony w izolację akustyczną o grubości 25mm bądź 50mm.

DANE TECHNICZNE

• Wymiary od ø80 do 400mm
• Prędkość przepływ od 3 do 10 m³/s
• Wydajność powietrza od 40 do 4000 m /h
• Temperatura pracy od -30 do +300 °C
• Regulacja ręczna, siłownik elektryczny,  pneumatyczny
• Wersja z izolacją 25mm, 50mm grubości
• Wykonanie stal ocynkowana, opcjonalnie stal ocynkowana malowana bądź stal nierdzewna
• Możliwość ponownej regulacji przez klienta

Polska jest zobowiązana  jako państwo członkowskie UE do podejmowania działań służących redukcji emisji fluorowanych gazów cieplarnianych (F-gazów). Projektowana ustawa (do której procedowane założenia znajdują się obecnie na etapie uzgodnień międzyresortowych) będzie regulować wszystkie wprowadzane przez Komisję Europejską wymagania związane z postępowaniem w zakresie w/w gazów.

Główne propozycje krajowego projektu wynikają wprost z prawa unijnego. Założenia do projektu mają na celu wykonanie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 842/2006 z 17 maja 2006 r. w sprawie niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych oraz 10 rozporządzeń Komisji Europejskiej (będących przepisami wykonawczymi do wymienionego rozporządzenia), a także transpozycję do krajowego porządku prawnego postanowień art. 6 ust. 3 dyrektywy (WE) nr 2006/40 Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 maja 2006 r. dotyczącej emisji z systemów klimatyzacji w pojazdach silnikowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 70/156/EWG.
Projekt przewiduje wprowadzenie certyfikatów. Personel i podmioty wykonujące określone czynności w stosunku do urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła, są zobowiązani na mocy rozporządzeń unijnych do posiadania odpowiedniego certyfikatu dla personelu i przedsiębiorców. Certyfikacja personelu i przedsiębiorstw nie jest niczym nowym. Podobne przepisy (wymaganie posiadania świadectwa kwalifikacji) istnieją już w Polsce od 2004 roku, kiedy weszła w życie ustawa o substancjach zubożających warstwę ozonową, które są wykorzystywane w większości w tych samych zastosowaniach, co fluorowane gazy cieplarniane.

• Utworzenie centralnych systemów gromadzenia danych.  Przewiduje się utworzenie i prowadzenie Centralnego Rejestru Operatorów Urządzeń i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej, wykonywanie analiz i opracowań danych przekazywanych do tego rejestru oraz utworzenie i prowadzenie bazy danych, w której gromadzone będą dane zawarte w sprawozdaniach, przekazywanych,  zgodnie z art. 6 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, przez podmioty prowadzące działalność w poszczególnych sektorach oraz wykonywanie analiz i opracowań danych przekazywanych do tej bazy. Takie rozwiązanie zapewni pełne monitorowanie postępowania z fluorowanymi gazami cieplarnianymi, co pozwoli na uniknięcie niekontrolowanej emisji tych gazów do atmosfery. Proponuje się, aby wykonywanie powyższych zadań powierzyć w ustawie Instytutowi Chemii Przemysłowej im. prof. Ignacego Mościckiego w Warszawie, który od wielu lat współpracuje ściśle z Ministerstwem Środowiska i Ministerstwem Gospodarki w zakresie substancji zubożających warstwę ozonową i fluorowanych gazów cieplarnianych.
• Projekt przewiduje wprowadzenie opłaty za wprowadzenie do obrotu po raz pierwszy na terytorium Polski fluorowanych gazów cieplarnianych. Opłaty za fluorowane gazy cieplarniane zaproponowane w założeniach są rozwiązaniem opartym na funkcjonujących już systemach. Należy zauważyć, że obecnie w przepisach polskich (Ustawa o substancjach zubożających warstwę ozonową z 2004 r.) funkcjonuje opłata za substancje zubożające warstwę ozonową, która jest skonstruowana na podobnej zasadzie. Opłata ta będzie pobierana zarówno za fluorowane gazy cieplarniane wprowadzane po raz pierwszy do obrotu w pojemnikach, jak i za te gazy zawarte we wprowadzanych po raz pierwszy do obrotu produktach, stacjonarnych i ruchomych urządzeniach czy systemach ochrony przeciwpożarowej oraz systemach klimatyzacjisamochodowej. Proponuje się, aby wysokość opłaty za 1 kg fluorowanego gazu cieplarnianego stanowił iloczyn 0,003 zł. i wartości współczynnika ocieplenia globalnego (GWP) dla danego gazu, ustalonego zgodnie z załącznikiem nr I do rozporządzenia (WE) 842/2006. Opłaty będą wnoszone do urzędów wojewódzkich, a następnie przekazywane do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Dzięki proponowanej w założeniach do ustawy opłacie możliwe będzie ograniczenie ilości wprowadzanych do Polski fluorowanych gazów cieplarnianych oraz produktów, urządzeń i systemów zawierających te gazy, poprzez szersze wykorzystywanie przyjaznych dla środowiska substytutów tych gazów oraz produktów, urządzeń i systemów zawierających takie substytuty, dla których nie będzie opłat. Ponadto proponowany w założeniach system pozwoli dofinansowywać działania w zakresie uzyskiwania certyfikacji, przeprowadzania szkoleń, edukacji i podnoszenia świadomości ekologicznej w zakresie fluorowanych gazów cieplarnianych.
• Kontrolę przestrzegania przepisów ustawy, a także przepisów rozporządzeń Komisji Europejskiej  sprawować będą organy Inspekcji Ochrony Środowiska oraz organy Państwowej Straży Pożarnej.
• Projekt ustawy przewiduje ponadto przekazywanie (w formie formularzy mających postać dokumentów elektronicznych) rocznych sprawozdań dotyczących fluorowanych gazów cieplarnianych. Sprawozdania przekazywać będą  podmioty wprowadzające po raz pierwszy fluorowane gazy cieplarniane do obrotu na terytorium Polski oraz wywożące te gazy z terytorium naszego kraju; podmiotów stosujących fluorowane gazy cieplarniane, w rozumieniu definicji stosowania zawartej w rozporządzeniu (WE) 842/2006 z uwzględnieniem ich stosowania w produkcji, instalacji, serwisowaniu lub konserwacji urządzeń i systemów ruchomych oraz systemów klimatyzacji samochodowej, a także prowadzące ich odzysk, recykling, regenerację lub zniszczenie w rozumieniu przepisów rozporządzenia (WE) 842/2006;  podmioty wprowadzające do obrotu po raz pierwszy na terytorium  Polski produkty, stacjonarne i ruchome urządzenia, stacjonarne i ruchome systemy ochrony przeciwpożarowej, a także systemyklimatyzacji samochodowej, zawierające fluorowane gazy cieplarniane oraz podmioty wywożące takie produkty, urządzenia i systemy z terytorium RP.
• W przepisach projektowanej ustawy proponuje się również wprowadzenie przepisu, zgodnie z którym podmioty wprowadzające do obrotu na terytorium Polski produkty, urządzenia, systemy ochrony przeciwpożarowej i gaśnice zawierające fluorowane gazy cieplarniane, a także pojemniki zawierające te gazy, mają obowiązek umieszczenia na nich sporządzonej w języku polskim etykiety. Konieczność wprowadzenia takiej regulacji wynika z art. 2 ust. 4 rozporządzenia Komisji nr 1494/2007. Umożliwi ona identyfikację towarów zawierających fluorowane gazy cieplarniane, wprowadzanych na terytorium Polski.
• W wyniku konsultacji społecznych i międzyresortowych przebudowany został system kar i zmienione zostały ich wysokości. Kary obniżono z wysokości 5 000, 10 000, 20 000, 30 000 i 40 000 złotych do odpowiednio 3 000, 5 000, 10 000, 20 000 i 30 000 złotych.

1. podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji i usług związanych ze stosowaniem niektórych fluorowanych gazów cieplarnianych, a także z obrotem tymi gazami;
2. podmiotów użytkujących produkty, urządzenia i systemy zawierające te gazy;
3. podmiotów prowadzących szkolenia personelu, oceniających personel, a także podmiotu certyfikującego personel i przedsiębiorstwa;
4. marszałków województw pobierających opłaty za niektóre fluorowane gazy cieplarniane;
5. organów administracji rządowej;
6. Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;
7. Instytutu Chemii Przemysłowej, jako wyspecjalizowanej jednostki;
8. Urzędu Dozoru Technicznego, jako organu właściwego do uznawania certyfikatów i zaświadczeń wydanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej.
   Fluorowane gazy cieplarniane to substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska ze względu na bardzo wysoki współczynnik ocieplenia globalnego GWP ( jest on od 140 razy do ok. 23 tysięcy razy większy niż GWP dwutlenku węgla).

Są one powszechnie wykorzystywane w Polsce w ilości ok. 3000 ton na rok w następujących zastosowaniach:

1. jako czynniki chłodnicze w urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła, zarówno stacjonarnych (znajdujących się w centrach handlowych, sklepach, zakładach przemysłowych, magazynach, szkołach, szpitalach i wielu innych budynkach użyteczności publicznej), jak i ruchomych (znajdujących się w różnego rodzaju pojazdach i innych środkach transportu),
2. jako czynniki spieniające do wytwarzania pianek, zwłaszcza poliuretanowych, oraz półproduktów do tych pianek,
3. jako czynniki gaśnicze w systemach ochrony przeciwpożarowej i gaśnicach,
4. jako gazy pędne w aerozolach i sprayach,
5. jako gaz izolujący w rozdzielnicach wysokiego napięcia (tylko heksafluorek siarki – SF6),
6. jako rozpuszczalniki,
7. jako gazy izolujące w przetwórstwie magnezu i jego stopów.

1.2. Aktualny stan prawny w dziedzinie, której dotyczyć ma projektowana ustawa
1.3. Potrzeba i cel uchwalenia projektowanej ustawy
1.4. Możliwość podjęcia środków alternatywnych w stosunku do uchwalenia projektowanej ustawy
1.5. Podmioty, na które będzie oddziaływać projektowana ustawa
1.6. Przewidywane skutki finansowe uchwalenia projektowanej ustawy i źródła ich pokrycia.

2.1. Przepisy ogólne

2.3. Wyspecjalizowana jednostka
2.4. Centralny Rejestr Operatorów Urządzeń i Systemów Ochrony Przeciwpożarowej
2.5. Certyfikaty

2.7. Sprawozdawczość w odniesieniu do fluorowanych gazów cieplarnianych
2.8. Opłata za fluorowane gazy cieplarniane
2.9. Organy właściwe w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych
2.10. Nadzór i kontrola
2.11. Kary pieniężne
2.12. Zakres spraw, które powinny być przedmiotem aktów wykonawczych wraz z określeniem organów właściwych do ich wydania
2.13. Przepisy przejściowe

2.15. Termin wejścia w życie projektowanej ustawy

3.1. Podmioty, na które będzie oddziaływać projektowana ustawa
3.2. Konsultacje
3.3. Wpływ aktu normatywnego na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżet jednostek samorządu terytorialnego

3.5. Wpływ regulacji na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie przedsiębiorstw
3.6. Wpływ regulacji na sytuację gospodarczą i rozwój regionalny
3.7. Wpływ na środowisko

Podstawowym celem systemów wentylacji mechanicznej jest zapewnienie odpowiednich parametrów komfortu. Jeśli nie ma specjalnych wymagań oraz technologii, a głównym zadaniem systemu jest utrzymanie komfortu człowieka, należy przyjąć określone parametry powietrza.
Dodatkowo należy zwracać uwagę na jakość powietrza w pomieszczeniach. Szczególnie jakość powietrza oceniana poprzez stężenie
dwutlenku węgla i innych zanieczyszczeń jest istotnym parametrem decyzyjnym w czasie doboru systemu i urządzeń wentylacyjnych.

Wybór system. Dobrze dobrane rozwiązanie, zaprojektowane indywidualnie dla danego obiektu, gwarantuje niskie koszty eksploatacji w połączeniu z utrzymywaniem wymaganych parametrów komfortu. Nie ma jednego rozwiązania, które spełni wszystkie wymagania i oczekiwania. Różnorodność budynków oraz systemów przy jednoczesnym rozwoju techniki sprawia, że każdorazowo trzeba indywidualnie rozpatrywać rodzaj zastosowanego urządzenia oraz sposób wykonania całego systemu, dlatego wybór rozwiązania powinien mieć charakter indywidualny. Inne rozwiązanie zastosujemy dla obiektów mieszkalnych, a inne dla obiektów użyteczności, w których osiągnięcie założonych parametrów jest warunkiem funkcjonowania obiektu. Osobną grupę stanowią pomieszczenia specjalne, w których warunki klimatyczne oraz stosowane rozwiązania są podyktowane przeznaczeniem lub technologią.

Kryteria wyboru klimatyzacja Warszawa
Spełnienie zadanych parametrów jest możliwe tylko w przypadku zastosowania urządzeń o szerokim zakresie funkcji. Nie zawsze
ma to uzasadnienie ekonomiczne, a często jest niemożliwe, np. ze względu na ograniczenia architektoniczne, technologiczne itp., dlatego wybór systemu powinien być wielokryterialny z uwzględnieniem następujących aspektów: rodzaj oraz wielkość budynku, osiągnięcie wymaganych parametrów powietrza,
ilość przebywających osób, możliwości montażowe oraz serwisowe,
założenia ekonomiczno-inwestycyjne, możliwości zastosowania odzysku
energii z powietrza usuwanego,wymagania specjalne, aktualne przepisy i normy.
Uwzględniając powyżej kryteria,
można wyodrębnić trzy grupy obiektów,
w których stosuje się urządzenie wentylacyjno-klimatyzacyjne
I grupa
Urządzenia kompaktowe, stosowane w obiektach mieszkalnych,
charakteryzują się niewielkimi gabarytami, cichą pracą oraz wysokim
stopniem sprawności odzysku ciepła. Niestety urządzenie tego typu,
z założenia, nie uniemożliwiają pełnej kontroli nad parametrami dostarczanego powietrza i zwykle spełniają podstawowe zadania, jakie
stawia się tego typu urządzeniom:
filtracja w zakresie klasy EU3-EU7, odzysk ciepła lub wilgoci (wynikowy),
dogrzewanie powietrza świeżego realizowane przez nagrzewnicę lub
systemy gruntowego wymiennika ciepła (GWC),
chłodzenie powietrza nawiewanego realizowane wynikowo przez
systemy GWC, rzadziej chłodnice lub powietrzne pompy ciepła, stanowiące uzupełnienie systemów wentylacji.
Układy wentylacyjne z odzyskiem ciepła w domach i mieszkaniach powinny być dobierane z uwzględnieniem odpowiedniej wymiany powietrza, zapewniając skuteczną wentylację. Należy pamiętać, że nie zastępują instalacji ogrzewania lub chłodzenia działających w funkcji zadanych parametrów komfortu, ale je wspomagają,
ograniczając zużycie energii pierwotnej.
II grupa
Inaczej jest w obiektach komercyjnych użyteczności publicznej, w których system wentylacji mechanicznej może realizować również funkcję
grzania, chłodzenia, dowilżania-osuszania w szerokim zakresie wydajności. W zależności od zapotrzebowania może wykonywać pełną obróbkę powietrza, gwarantując uzyskanie wymaganych parametrów powietrza w budynku. W tej grupie obiektów założone parametry osiągane są poprzez poszczególne sekcje centrali wentylacyjno-klimatyzacyjnej. Odpowiednia konfiguracja sekcji w centrali zapewnia przygotowanie powietrza o odpowiednich parametrach przy
optymalnym wykorzystaniu innych mediów. Dodatkowo urządzenia, ze
względu na wykonanie, mogą być stosowane wewnątrz, jak i na zewnętrza budynków, co ułatwia optymalne dopasowanie systemu bez specjalnej ingerencji w istniejącą architekturę.
Urządzenia tego typu często działają w oparciu o indywidualnie
przygotowaną aplikację. Automatyka sterująca reguluje pracą układu,
optymalizując zużycie energii poprzez odzysk energii, przy jednoczesnym uzyskaniu założonych parametrów komfortu. Przykładowa
regulacja temperatury powietrza w pomieszczeniu lub temperatury
powietrza nawiewanego do pomieszczeń przez układ sterowania
przebiega następująco:
w pierwszej kolejności odzyskiem ciepła/chłodu przez regulacje pracą wymiennika obrotowego, w drugiej kolejności załączana jest nagrzewnica bądź chłodnica.
Pomieszczenia i obiekty o specjalnym przeznaczeniu wymagają
indywidualnego podejścia do systemu. Centrale wentylacyjne są nie
tylko konfigurowane pod kątem zapewnienia wymaganych parametrów klimatycznych, ale charakteryzują się przy tym specjalnym
wykonaniem elementów składowych. Przykładem są centrale obsługujące pomieszczenia o dużych zyskach wilgoci (np. zespoły basenowe), wysokich wymaganiach higienicznych (pomieszczenia czyste, np. sale operacyjne, produkcja farmaceutyczna)
lub akustycznych (sale koncertowe, studia nagraniowe). Bez względu na charakter budynku oraz rodzaj zastosowanego rozwiązania należy pamiętać o prawidłowym zaprojektowaniu i wykonaniu całej
instalacji rozprowadzającej.
Dodatkowym aspektem prawidłowego funkcjonowania systemów
wentylacji mechanicznej jest regularny serwis, gdyż bez tego nawet
najlepsze urządzenie nie spełni swojej funkcji, nie poprawi warunków klimatycznych w budynku, a w skrajnym przypadku może doprowadzić do ich pogorszeni

Prawie każda większa firma jest wyposażana w sieć komputerową, której serce stanowi serwerownia. Urządzenia komputerowe generują znaczne ilości ciepła, co wymaga zastosowania systemu klimatyzacji. Małe i średnie serwerownie nie są wyposażane w systemy klimatyzacji precyzyjnej, najczęściej instalowane są proste klimatyzatory typu split. Ich właściwy dobór stanowi ważny element poprawnej pracy serwerów. W artykule przedstawiono analizę działania urządzenia klimatyzacyjnego typu split w średniej wielkości serwerowni oraz zmienności parametrów powietrza w pomieszczeniu od momentu uruchomienia klimatyzacji aż do chwili osiągnięcia stanu ustalonego. Na przykładzie projektowym przeprowadzono obliczenia bilansu cieplno-wilgotnościowego pomieszczenia przy włączonym urządzeniu klimatyzacyjnym.

Sprzęt serwerowni, zbudowany w oparciu o technologię półprzewodnikową, ma duże zapotrzebowanie na energię elektryczną, a duża jej część jest tracona na wydzielane ciepło. W przypadku średnich bądź dużych przedsiębiorstw, które do swojej działalności wykorzystują wewnętrzne sieci komputerowe, potrzebna jest, zależnie od zadań, pewna ilość serwerów wraz z urządzeniami pomocniczymi (UPS, switch, router). Wszystkie one wydzielają znaczące ilości ciepła. Jednocześnie urządzenia te wymagają stabilnych warunków cieplnych oraz wilgotnościowych. Pomieszczenia przeznaczone do pracy urządzeń teleinformatycznych są zwykle nieduże, umiejscowione wewnątrz budynków, często nie posiadają ścian zewnętrznych ani okien, stąd wydzielane przez urządzenia ciepło nie może zostać odprowadzone w sposób naturalny nawet zimą.

Wzrost temperatury nawet o kilka stopni Celsjusza powyżej założonych warunków powoduje spadek wydajności pracy urządzeń, co z kolei może prowadzić do ich uszkodzenia. Aby urządzenia te mogły pracować w prawidłowy sposób, konieczne jest utrzymanie odpowiednich warunków temperatury oraz wilgotności.

Do tego celu w małych i średnich serwerowniach stosuje się klimatyzatory typu split o całorocznym działaniu. Dobrze jest wyposażyć pomieszczenie również w wentylację mechaniczną zapewniającą doprowadzenie powietrza świeżego (razem z niewielką ilością wilgoci, co w dalszych rozważaniach okaże się kluczowe do utrzymania odpowiednich parametrów powietrza w pomieszczeniu). W rozważanym przykładzie zapewniono doprowadzenie 70 m3/h powietrza z zewnątrz.

Charakterystyka pomieszczenia serwerowni

Pomieszczenie serwerowni, zgodnie z wytycznymi odnośnie umiejscowienia tego typu pomieszczeń, znajduje się na środkowej kondygnacji (2 piętro), mniej więcej w połowie długości budynku. Pomieszczenie ma wymiary 5,42 x 3,44 x 2,64 m. Od strony zewnętrznej znajduje się ściana o grubości 0,50 m, a w niej przysłonięte żaluzjami okno o wymiarach 2,40 x 1,50 m. Po bokach pomieszczenie ograniczone jest ściankami działowymi o grubościach 0,15 m, natomiast od strony korytarza ścianą nośną o grubości 0,27 m, w której znajdują się drzwi o wymiarach 0,80 x 2,00 m. Ściana zewnętrzna pomieszczenia skierowana jest na południowy-wschód.

Celem pracy było zaprojektowanie systemu klimatyzacji dla pomieszczenia serwerabudynku biurowego, a następnie przebadanie zmienności punktu parametrów powietrza w pomieszczeniu w czasie, do momentu stabilizacji procesu, z wykorzystaniem wykresu h-x.

Zyski ciepła pomieszczenia serwerowni
W obliczeniach zysków ciepła uwzględniono zyski od oświetlenia, przez okna, przez ściany zewnętrzne i wewnętrzne oraz zyski od urządzeń komputerowych. Maksymalne zyski wynoszą 2824 W (dla godz. 16.00, 15 sierpnia).

Przebieg stabilizacji procesów wewnątrz pomieszczenia

W momencie rozpoczęcia pracy urządzenia w pomieszczeniu panują warunki odpowiadające punktowi R powietrza za rekuperatorem. Powietrze zewnętrzne (po rekuperacji) miesza się z powietrzem z pomieszczenia (na etapie początkowym również odpowiada ono punktowi R), trafia na chłodnicę wewnątrz klimatyzatora, gdzie ulega ochłodzeniu oraz odwilżeniu. W wyniku zysków ciepła od urządzeń oraz przegród budowlanych, powietrze ogrzewa się (na wykresie h-x pionowo w górę), aż do momentu osiągnięcia nowego punktu P powietrza w pomieszczeniu. Ponieważ jednak nastąpiło odwilżenie powietrza, nowy punkt P nie pokryje się z punktem powietrza na wejściu na chłodnicę, a tym samym parametry wejścia powietrza na chłodnicę będą inne. Proces ten będzie się powtarzał do momentu, aż ilość wilgoci wykraplanej na chłodnicy będzie równa ilości wilgoci dostarczanej wraz z powietrzem wentylacyjnym. Nastąpi wtedy stabilizacja procesu.

Przebieg procesów od momentu uruchomienia urządzenia klimatyzacyjnego, aż do osiągnięcia stabilizacji został przedstawiony na rysunku 1. Szczegółowa analiza każdego etapu procesu stabilizacji warz z algorytmem obliczeniowym została przedstawiona w dalszej części artykułu. Na wykresie zaznaczono również zalecany obszar pracy urządzeń serwerowni.

Dobierając klimatyzatory typu split do pomieszczeń mini data center należy uwzględnić specyfikę pracy serwerowni. Podstawowa zasada przy doborze to uwzględnienie konieczności całorocznej pracy klimatyzatora w trybie chłodzenia, co oznacza chłodzenie przy temperaturze zewnętrznej -20°C. Wiele firm, zwłaszcza tych mniejszych i mniej renomowanych, ma klimatyzatory split o zakresie działania w trybie chłodzenia do -10°C lub najwyżej do -15°C. Takie klimatyzatory nie mogą być stosowane w serwerowniach w warunkach polskich.
Firma Daikin jest obecna w Polsce od ponad 15 lat. W ofercie firmy znajdują się wszelkie urządzenia klimatyzacyjne niezbędne do stworzenia dobrej atmosfery w pomieszczeniach, począwszy od systemów wentylacji, poprzez klimatyzatory, a kończąc na zintegrowanych systemach zapewniających sprawny obieg powietrza w całych budynkach. Innowacyjność i jakość od zawsze stanowiły dwie myśli przewodnie filozofii firmy Daikin. Firma Daikin osiągnęła pozycję czołowego innowatora na rynku klimatyzacji dzięki ścisłej współpracy pomiędzy dystrybutorami, firmami prowadzącymi sprzedaż klimatyzacji , klientami oraz pracownikami.

Cechy urządzenia:

- Optymalne rozwiązanie grzewcze dla domu
- Energooszczędność w trybie pracy Stand by: z 10 do 2 W
- Tryb ECONO zmniejsza zużycie energii i umożliwia podłączenie innych urządzeń o większym poborze mocy
- Cichy tryb nocny automatycznie obniża głośność pracy jednostki zewnętrznej o 3 dB w porze nocnej (tylko jednostki zewnętrzne multi w trybie chłodzenie)
- Tryb pracy Komfort zapobiega odczuwaniu przeciągów
- Przestrzenny nawiew – połączenie automatycznego ruchu klapy nawiewu w pionie i w poziomie zapewniającego dotarcie ciepłego/zimnego strumienia powietrza do każdego miejsca nawet największych pomieszczeń
- Aby szybko ochłodzić/nagrzać pomieszczenie można włączyć tryb Power-ful (działanie na pełnej mocy)
- Cicha praca jednostki wewnętrznej/zewnętrznej: Przyciski cichej pracy na sterowniku zmniejszają głośności pracy jednostki wewnętrznej i zewnętrznej o 3 dB.
- Timer tygodniowy umożliwia zaprogramowanie pracy jednostki w ciągu tygodina
-Dwuobszarowy czujnik ruchu: nawiew kierowany jest tam gdzie nie ma ludzi
- Tytanowo-apatytowy fotokataliczny filtr oczyszczający powietrze pochłania mikroskopijne cząsteczki, rozkłada nieprzyjemne zapachy, a nawet eliminuje bakterie i wirusy

Czasem spotyka się również w folderach reklamowych określenia: „praca całoroczna, w lecie chłodzi, w zimie grzeje”. To również może prowadzić do nieporozumień. Dlatego tak ważne jest podkreślenie konieczności pracy klimatyzatora w trybie chłodzenia do temperatury zewnętrznej -20°C.

HS jest nowoczesnym, proekologicznym i energooszczędnym systemem klimatyzacyjnym chłodząco-grzejącym. Jest to agregat wody lodowej pracujący na ekologicznym czynniku R 407C współpracujący z wtórnym obiegiem wodnym zasilającym różnego typu jednostki wewnętrzne. Mogą to być typowe klimakonwektory, jednostki ścienne, kasetonowe czy też konsole.
Sercem tego systemu jest tzw. skrzynka transformująca HS (patrz rys.), w skład której wchodzą następujące elementy:
• przyłącze układu chłodniczego klimatyzacji (1);
• przyłącze wodne obiegu wtórnego (2);
• zbiornik wyrównawczy (3);
• wskaźnik ciśnienia (4);
• zawór bezpieczeństwa (5);
• pompa wodna (6);
• wyłącznik przepływowy (7);
• płytowy wymiennik ciepła (8);
• zawór rozprężny (9);
• zawór powietrzny upustowy (10).
Prawidłowe i optymalne działanie klimatyzacja Warszawa poszczególnych segmentów systemu czyli agregatu skraplającego, skrzynki transformującej i jednostek wewnętrznych spina i nadzoruje sterownik HS.

Podstawową zaletą tego systemu klimatyzacji jest możliwość płynnego dostosowania jego mocy chłodniczej lub grzewczej do istniejących warunków i aktualnych potrzeb. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu w klimatyzatorze sprężarki napędzanej silnikiem elektrycznym o zmiennych obrotach, zasilanym poprzez układ inwerterowy. Płynne sterowanie obrotami pozwala na zmianę wydajności w zakresie 17-100%. Ponadto, poprzez zawory termostatyczne przy jednostkach wewnętrznych klimatyzacji regulowana jest indywidualnie temperatura powietrza w poszczególnych pomieszczeniach.
Takie rozwiązanie gwarantuje komfortową stabilność parametrów powietrza wewnętrznego przy minimalnym zużyciu energii elektrycznej. Ponadto zastosowany tu układ sterowania klimatyzacji jest kompatybilny z systemami zarządzania budynkiem BMS.